معلم ساختگرا بعد از پرسیدن سوال برای جواب دادن فرصتی به دانش آموزان می دهد.
چندین سال قبل ، به عنوان بخشی که تلاش ها حرفه ای را توسعه می داد،یک حوزه آموزشی دانش آموزان فارغ از تحصیل را در کلاس های درس فردی آموزش می داد. پروژه برگزار شد ، به معلمان در مورد شیوه های آموزشی آنها بازخورد ارائه گردید : چندین یک - دقیقه نوار ضبط شده درس در طول کلاس می خواند ، و سپس رونوشتها را برای انعکاس به معلمان می نوشتند. یک معلم ، به طور کلی اذعان می کند که بسیار ماهر است ، برای کشف پاسخ پرسش ها که عملاً در همان زمان اتفاق افتاد متعجب زده شد چون دانش آموزان فرصت تفکر برای سوالاتی که او پرسیده بود نداشتند اما به سرعت و به سادگی یاد گرفتند برای جوابهای سوالهایشان از معلم منتظر بمانند.
به همین ترتیب ، یکی دیگر از معلمان فهمید که او تا به حال سهواً رقابت در کلاس را هماهنگ می کرده است. اول ، 2 یا 3 دانش آموز دست خود را بالا می بردن ، و بیشتر ، اما تنها یک نفر فراخوانده می شد. اگر دانش آموزان دست خود را فوراً بلند نمی کردند ، بلافاصله ، آنها به طور موثری در بحث شرکت داده می شدند.
این دو مثال ، نشان دهنده اهمیت انتظار پاسخ می باشند. درهر کلاس درس ، دانش آموزانی وجود دارد که ، بنا بر دلایل گوناگون ، آماده هستند به پرسش ها یا محرک های دیگر فوراً پاسخ دهند. آنها روند جهان را در روش های متفاوت می بینند. محیط کلاسی که پاسخ فوری می طلبد از تفکر دانش آموزان درمورد مسائل و مفاهیم کاملاً خودداری می کند. و در واقع آنها را مجبور می کند به عنوان تماشاگران هر چه سریعتر به همسالان خود واکنش نشان دهند.آنها در طول زمان یاد می گیرند که هیچ نقطه نظر خاصی وجود ندارد که آنها بطور ذهنی درگیر سوالات معلم می شوند ، زیرا قبل از اینکه آنها فرصتی برای طراحی فرضیه داشته باشند سوالات پاسخ داده می شوند.
یکی دیگر از دلایلی که دانش آموزان باید فرصت جواب داشته باشند این است که ، به عنوان بحث ما ، سوالات مطرح شده توسط معلمان همیشه توسط دانش آموزان شنیده نمی شوند. در رویکرد گاتلینگ سوالات را می پرسند و جواب آنها را می دهند بدون اینکه معلم فرصتی داشته باشد تا روشی را اتخاذ کند که دانش آموزان سوالات را درک کنند. علاوه بر افزایش زمان انتظار پس از پرسش در قالب گروه بزرگ ، ما با موفقیت به طرح سؤالات پرداختیم و پس از آن گروههای کوچکی از دانش آموزان را تشویق کردیم که آنها را در نظر بگیرند قبل از اینکه کل گروه به عقب برگردند و آن را بطور سنجیده گزارش کنند. این قالب اجازه می دهد به معلم تا درخواست دانش آموزان، برای ارائه پاسخ های اولیه گروه را بدون قرار دادن هر کسی در نقطه ای مشخص کند. علاوه بر این ، هر دانش آموز در گروه می تواند "گزارش کوچکی " را بیان کند، بنابراین ، معلمانی هستند که در مدیریت کلاسی حساس هستند و گفتگوهای کلاسی را نظم می دهند و فرصتهای را برای همه دانش آموزان برای شرکت در اشکال مختلف فراهم می کنند و استقلال فکری دانش آموزان را از طریق شکل گیری مفاهیم تشویق می کنند.