روانشناسی تربیتی:کاربردی

هئو[1](2000) معتقد است که یادگیرندگان خودگردان دارای پنج ویژگی اساسی هستند:

1) دارندگان دانش هستند؛ یعنی درباره­ی خود، محیط، راهبردهای مناسب یادگیری و محتوی تکلیف از دانش لازم برخوردار هستند.

 2) استفاده‌کنندگان دانش هستند؛ یعنی از دانش خود برای حل مسائل و کسب موفقیت خود استفاده می­کنند.          

  3) خودانگیخته هستند؛ یعنی برای انجام فعّالیتها از انگیزش درونی لازم برخوردار هستند.

4) دارای تفکّر انتقادی هستند؛ یعنی به طور پیوسته روی تجارب یادگیری خود تأمّل می­کنند.

5) نسبت به یادگیری خود احساس مسئولیت می­کنند؛ یعنی شخصاً فرآیندهای یادگیری خود را هدایت می­کنند و نسبت به این امر خود را متعهد می­دانند.

یادگیرندگان خودگردان، در زمینه­ی تحصیلی از نقاط ضعف و قوت خود آگاهی دارند و از نقاط قوت خود جهت اصلاح نقاط ضعف خود استفاده می­کنند(پری[2] و همکاران، 2006).