چکیده:

این پژوهش سعی می کند روابط بین باورهای معرفت شناختی و یادگیری خودگردان را به طور واضح مشخص سازد. در ادبیات پژوهش تمام پژوهشهای ملی و بین المللی  درباره باورهای معرفت شناختی و یادگیری خودگردان بررسی شده اند. یادگیری خودگردان و باورهای معرفت شناختی تأثیر مثبتی را روی تواناییهای افراد،ارزش یادگیری،عاملهای موثر در یادگیری،حدس زدن نتایج یادگیری و تمرکز روی آموزش ایجاد می کند.مهارتهای خودگردانی ضعیف موجب  انگیزش پایین و یادگیری ضعیف می گردند. مهارتهای خودگردانی به یادگیرنده در انتخاب راهبردهای مناسب یادگیری  برای دسترسی به اهدافش کمک  می کنند.بنابراین یادگیرنده نیاز دارد که بداند چگونه یاد می گیرند و یادگیری چگونه اتفاق می افتتد.