روانشناسی تربیتی:کاربردی

پديدار شناسان وخودتنظيمي

  پديدار شناسان، خود تنظيمي را در ابعادي از قبيل خود ـ ارزشي، برنامه ريزي و هدف گزيني تعريف  مي كنند. در رابطه با انگيزه خود گرداني، آنها فرض مي كنند كه نقطه اوج انگيزه خود گرداني در طول يادگيري، افزايش دادن يا شكوفا كردن خود پنداره فرد است.             

پديدار شناسان بر اهميت درك خود ارزشمندي و هويت خود به عنوان فرآيندهاي كليدي در عملكرد روانشناختي تأكيد كرده اند. كامبز(1990) اين دو را به عنوان ساختارهاي سيستم خود، كه هر كدام يك شبكه گسترده تر از فرآيندهاي خاص ، مانند ارزيابي، طرح ـ ريزي       ، تنظيم هدف، نظارت، پردازش، رمز گرداني، بازيابي و راهبردها را تحت تأثير قرارمي دهند   ، طبقه بندي مي كند ( زيمرمن 2001 ، ) .